Ouderlijke Liefde

Laat ik voorop stellen dat ik enorm van mijn ouders houd, zij hebben mij het leven gegeven waar ik blij mee ben en steunen mij waar ik ga en welke keuze ik maak. Zonder hun had ik de afgelopen 10 maanden niet mijn keuzes kunnen maken die ik nu wel gemaakt heb. Mijn moeder maakt iedere avond een lekkere maaltijd voor me en mijn vader wast mijn auto omdat hij die van hem ook wast,  dan kan hij net zo makkelijk de kleine Twingo ook wassen! Ik houd van ze……. en toch word ik *£@$&^%!* gek van ze.

Het is een tijdelijke situatie, dat weet ik en uiteindelijk komt er een einde aan. Maar we kunnen het niet ontkennen, er zijn momenten dat we elkaar achter het behang kunnen plakken. Want ja, om na ruim 21 jaar je kind weer in huis te hebben, met haar eigen leven, eigenaardigheden en ritme, dat is natuurlijk niet niks. We doen ons best maar bij tijd en wijle is het fijn dat ik even de deur uit ben, zij weer hun huis en privacy terug hebben en ik doen kan wat ik wil!

Toen ik 14 jaar geleden een relatie kreeg en stiefmoeder werd van drie jonge kinderen, kon ik niet beseffen dat het hebben van je eigen ruimte zo belangrijk zou zijn. Je even terug kunnen trekken is essentieel, een eigen ruimte hebben, met jouw spullen, jouw muziek etc. Ik weet dat het voor een gezin dat soms uit twee en soms uit vijf mensen bestaat moeilijk is om een huis optimaal in te richten, dat vergt veel investeringen. Ik denk dat het voor iedereen best lastig is geweest, om in de energie van de anderen te zitten en alleen bij het verlaten van het huis bij jezelf kon zijn. Tenminste zo heb ik het zelf ervaren en ik ben blij dat ik nu ‘mijn eigen kamer’ heb.

Terugkijkend op mijn stiefouderschap kan ik niet anders zeggen dat ik genoten heb, en nog steeds geniet. Ik heb mijn best gedaan een liefdevolle ouder te zijn en ik heb ze hopelijk wat levenslessen meegegeven. Het waren vaak leuke en ook af en toe lastige tijden. En weet je, ik zou het zo weer doen. Want ik denk dat je als biologische ouder ook lastige momenten heb. En dat ouderlijke liefde ook kan groeien en dat is bij mij gebeurd. Tuurlijk zal het anders zijn als je jouw kind 9 maanden bij je draagt en daarna door een hel moet om het op de aarde te zetten, dat gevoel herken ik niet. Maar een goede ouder ben je niet bij de geboorte van je kind, dat word je, door het liefde te geven, door het op te zien groeien en daarbij het beste voor je kind te willen, mee te leven en te weten waar je kind mee bezig is. Ik kan oprecht zeggen dat ik al mijn kinderen liefde heb gegeven, ik weet dat ik dingen soms anders had kunnen doen maar mijn hart staat nog steeds open voor die drie kanjers en daar kan ik niets aan veranderen!

Momenteel vertoef ik in mijn kamer, en betrap ik me erop dat ik hier graag alleen ben. Gewoon omdat ik mijn eigen dingen wil doen. Dat doet niets af aan mijn liefde voor mijn ouders maar heeft alles te maken met mijn ruimte en energie als mens. Ik zal misschien ooit weer eens met iemand samenwonen, en wie weet brengt hij ook nog een paar prachtige kinderen mee. Wat ik geleerd heb is dat het belangrijk is dat iedereen een eigen ruimte heeft. En hoe lastig het ook kan zijn qua organisatie, ik ga me er hard voor maken. Omdat ieder mens daar recht op heeft en het essentieel is voor je eigen geluk, de relatie en de ontwikkeling van iedereen en zeker de kinderen. En de liefde die daar dan uit voortkomt is puur en onvoorwaardelijk, en dat is het mooiste wat er is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s