Ik hou van mij

Morgen is het Valentijnsdag en dan vieren we de liefde! Met een partner, met vrienden want daar kan je ook zielsveel van houden, met je kinderen, je kat of hond want die houden onvoorwaardelijk van je, of gewoon alleen, zoals ik.

Het heeft mij minstens 40 jaar gekost maar inmiddels kan ik volmondig JA tegen mijzelf zeggen. Ik kan echt zeggen dat ik van mijzelf houd, dat ik mooi ben zoals ik ben (zowel heel positief als minder fraai) en dat ik me ook zo mag voelen! En oh boy, wat was dat een opluchting, er viel een last van mijn schouders: ik mag er gewoon zijn!

Als je niet geleerd hebt dat je mag zijn wie je bent en wie je wilt zijn omdat je moet voldoen aan de wensen en eisen van ouders, docenten, partners, vrienden en uiteindelijk jezelf, dan kun je waarschijnlijk goed toneelspelen. Want wat als je jouw hele leven steeds maar schikt naar wat jouw omgeving wil? Dat je bijvoorbeeld die partner kiest die je ouders in gedachten hebben, vervolgens de kleding draagt die je partner mooi vindt en een witte bruidsjurk draagt op je bruiloft (omdat dat zo hoort) waar jullie mensen hebben uitgenodigd die volgens anderen uitgenodigd moesten worden. Of dat je kinderen krijgt omdat dat maatschappelijk gezien van je verwacht wordt en dat je deze kinderen naar een school brengt waar de hele respectabele buurt hun kinderen ook naartoe brengt? Of dat je een opleiding hebt gekozen omdat je beste vriend die ook koos en je niet durfde te zeggen dat je eigenlijk heel wat anders wilde doen? En nu ook het werk blijft doen wat daar bijhoort terwijl je het eigenlijk maar saai vindt. Heb je dan keuzes gemaakt waar je gelukkig van wordt? En leef je dan jouw leven of dat van iemand anders? Leef je dan zeg maar, die hoofdrol in een slechte B-film?

Niemand kijkt graag naar die slechte B-film, daar worden we niet gelukkig van, laat staan dat we dat aantrekkelijk vinden…. Dus goed bekeken is het wel belangrijk dat je jezelf ook leuk vindt, dat je zelf kan kiezen en ook zelf op je gezicht kan gaan. Een mooie manier om jezelf te leren kennen, te groeien en van jezelf en jouw keuzes te leren houden. Als je jezelf eigenlijk maar zo-zo vindt, wie en wat trek je dan aan? ‘Wat je aandacht geeft groeit’. En een slechte acteur trekt een bepaald publiek aan, daar zit niemand op te wachten. Dus hoe ga jij dan iemand vinden die ook graag bij jou wil zijn?

Kun jij zeggen dat je van jezelf houdt? Ben je tevreden als je in de spiegel kijkt? Wil je dingen veranderen maar weet je niet hoe? Kun jij kleine stappen zetten, iets anders ondernemen, dit keer juist dat ene doen dat je niet gewend bent of wat jouw omgeving echt niet van je zou verwachten, om zo dichterbij jezelf te komen? Om zo andere keuzes te maken, keuzes die JIJ WILT maken? En kan je zo leren jezelf iedere keer een beetje leuker of liever te vinden?

Geef jezelf op Valentijnsdag wat extra aandacht! Ik weet het, je wacht met smart op die liefdesbrief of boeket rode rozen maar wat als je nou voor jezelf iets liefs doet? En als een liefdesbrief schrijven of rozen voor jezelf kopen te ‘ackward’ is (niemand weet het behalve jij maar goed..), kan je dan beginnen met iets aardigs tegen jezelf zeggen als je opstaat? Kan je ’s ochtends, hardop in de spiegel of zachtjes als je op de fiets zit, tegen jezelf zeggen dat je er mag zijn, dat jij uniek en mooi bent, ook als je het soms niet altijd zo ziet of voelt? Morgen is het Valentijsdag, probeer het eens uit, wees lief voor jezelf, doe wat jij wilt en geef jezelf die liefdesboost die je nodig hebt.

Mijn liefde zit 7000 kilometer verderop, met 15 andere mannen, werkt hard om straks lekker op vakantie te kunnen en ons Valentijnsdiner op een ander tijdstip nog een dunnetjes over te kunnen doen. Hij moet het met deze mannen doen. En ik? Ik heb zojuist een enorme bos mooie bloemen van mijn liefde ontvangen waar ik enorm van ga genieten! En daarnaast heb ik een leuke dag gepland staan met als slagroom op de taart een opening van een expositie van een bijzondere fotograaf. Mijn dag zal een bijzondere zijn!

Ik hou van mezelf en juist daarom ook van jou. Maak er een mooie Valentijnsdag van!

Kiezen

Keuzes maken, ik vind het soms lastig. Want als ik voor het ene kies, kan ik niet voor het andere kiezen. Als ik geen keuze maak blijft het vaag, weten mensen niet wat ze aan me hebben en kiezen soms voor me. En dan kan die keuze weleens juist níet hetgeen zijn waarvoor ik uiteindelijk zelf voor gekozen zou hebben, denk ik dan…

Waarom vind ik het dan zo moeilijk om te kiezen?

Nou ja, allereerst hebben we tegenwoordig wel honderdduizend en één keuzes die we kunnen maken. Ga in de supermarkt maar eens mayonaise halen. Werkelijk 50 verschillende potten en tubes staren je aan en gillen tegelijk ‘Neem mij, neem mij, ik ben van biologische eieren, ik ben pittig, ik juist met een vleugje truffel of citroen, ik ben het lichtst qua calorieën en ik ben de beste uit de USA en de lekkerste en romigste!’

Dus keuzestress. Want ik wil wel een goede keuze maken. Maar wat is een goede keuze maken? De mayonaise even daargelaten, er zijn keuzes die ik moet maken die andere mensen wellicht teleurstellen. En dat is wat ik het moeilijkste vind. Niet of ik wel of niet de juiste mayo meeneem maar omdat ik niet naar hun feestje kom of geen date kan plannen op die dag dat het hun het beste uitkomt. Want er is iets anders op diezelfde dag dat ik eigenlijk liever doe of ik zit gewoon al vol die maand. Dus stel ik mijn antwoord uit, kom er pas op het laatste moment op terug en dat voelt ook weer niet goed…..

Door er over na te denken en er over te praten met anderen probeer ik te achterhalen wat ik wil. Niet wat mijn omgeving wil, maar wat IK wil. Wie is er de baas in mijn leven? Laat ik me beïnvloeden door hoe ik als kind altijd keuzes maakte? Als ik dit doe dan vindt dat meisje me niet meer aardig, en dus doe ik maar wat zij wil want dan houd ik mijn vriendjes dicht bij me. Of ben ik meer bezig met wat mijn familie er van zal denken? Als ik voor mezelf of mijn vent kies dan vinden ze me misschien wel egoïstisch, kies ik dan voor de familie of voor mijn eigenbelang? Ik wil niet als egoistisch bestempeld worden… Of luister ik naar wat er voor mij belangrijk is? Wat mijn kernwaarden zijn en maak ik op basis daarvan de keuze? Want als ik op die manier de keuze kan maken, dan kan iedereen snappen dat ik juist daarvoor ga en niet voor het andere.

Mijn drie gewetens wisselen elkaar af, spelen tikkertje en mijn gedachten en gevoelens vliegen van links naar rechts. Kind-Systeem-Ikzelf-Kind-Systeem-Ikzelf….. Ik ben inmiddels geen kind meer dus weet ik dat mensen mijn keuzes niet altijd leuk vinden. Dat ze MIJ niet altijd leuk vinden, en dat dat helemaal oké is. Een familielid die boos kan zijn omdat ik haar niet uitnodig voor een feestje terwijl ik ze al jaren niet meer echt heb gesproken. Et moi, die dan in de stress schiet omdat ik in een flits denk dat ik toch een fout heb gemaakt. Maar mijn volwassen zelf die weet dat ik recht heb op mijn keuzes, dat ik de juiste maak als ik dicht bij mijn gevoel blijf, oprecht en vanuit liefde communiceer en zo voor mijzelf kies. De baas ben in mijn eigen leven, met liefde voor mezelf en de ander.

Mijn gewik en geweeg heeft invloed op mijn relaties, met mijn lief, mijn familie, op mijn werk en niet in het minst op de relatie met mijzelf. Want als ik niet kies, dan kiezen anderen voor mij en daar word ik niet gelukkig van, niet altijd tenminste. Ontvoer me een weekendje naar Parijs en ik geniet met volle teugen, maar treuzel je net als ik in het kiezen, dan komen we er niet uit en explodeert het in onze gezichten, met alle gevolgen van dien.

Dus heb ik mijn kernwaarden maar eens op een plek geëtaleerd waar ik er niet meer onderuit kom. Iedere keer als ik mijn telefoon pak of zie, dan staan ze daar: Vrijheid, Samen, Ondeugend, Liefde en Authenticiteit (in willekeurige volgorde). Met deze woorden en bijbehorende normen en gevoelens kan ik mijn keuzes beter maken, en zeg ik misschien nee tegen het een, maar wel ja tegen mezelf en dat is authentieker dan het ooit zal zijn, en hopelijk ook wat vlotter.

En zo kies ik voor ondeugende mayonaise op het moment dat ik in de supermarkt sta, en neem ……..

Foto van HelloFresh Blog, voor als je de mayonaise zelf wilt maken:  https://blog.hellofresh.nl/zelfgemaakte-mayonaisse/

Goede moed

De woorden van vandaag zijn goede moed. Als ik het opschrijf dan weet ik niet precies wat ik ermee bedoel maar het komt op, en ik kan er niet om heen. Vandaag voelt alsof ik vol goede moed de dag moet starten en doorbrengen. De afgelopen dagen waren een beetje wiebelig, mijn hormonen hebben lekker huisgehouden en ik was even niet de liefste, niet voor mijzelf of voor mijn omgeving.

Na de eerste dagen van 365dagensuccesvol heb ik veel informatie te verwerken. Kies, focus, wees positief, maak een mantra en houd van jezelf. Terwijl mijn gedachten een loopje met mij nemen probeer ik te blijven lachen. Hoe zorg ik ervoor dat mijn hoofd een keer stil staat en dat ik mijzelf niet meer zo serieus neem?

Mijn hoofd is soms een grote brij, de gedachten vliegen alle kanten op. Ik voer gesprekken, met mijzelf en met anderen. Ik spreek mezelf toe en probeer er een positieve draai aan te geven op een goede dag. Zo af en toe zijn er mindere dagen; het regent de hele dag, de plannen die ik had kan ik niet uitvoeren, ik krijg mezelf of anderen niet aan de gang en ik heb nergens meer zin in. En dan zijn alle poppetjes in mijn hoofd druk, te druk, en heb ik geen gedachten die me helpen.

Ik ben niet genoeg; niet mooi genoeg, niet lief genoeg, niet goed genoeg en niet slim genoeg. Wat moet hij met me, ik kan hem niet geven wat hij wil. Die dikke billen, die krijg ik nooit meer in vorm. Mijn collega’s hebben een hekel aan me en ik zou niet weten wat ik anders zou kunnen doen om er meer energie uit te halen. Pfffff, zo vermoeiend ben ik dan! En wat is het lastig om die gedachten de baas te zijn en me beter te voelen. Want die gedachten zorgen ervoor dat ik me klote en niets waard voel.

Dus vol goede moed vandaag, ik ga mijn gedachten omgooien. Want ik wil de baas zijn over mijn leven, mij niet laten leiden door de mening van anderen of mijn gedachten daarover, de gebeurtenissen op het werk of de verwachtingen van mijn omgeving.

Ik daag mijn gedachten uit, stel mezelf de vraag of het wel klopt wat ik denk. Is het waar dat ik mijn lief niet kan geven wat hij wil? Weet ik echt 100% zeker dat het waar is? Nee, dat klopt niet. Als ik verder vraag kom ik erachter dat ik mijzelf niet geef wat ik zelf wil. En juist daar heb ik invloed op! Check, volgende..

Zo wordt het duidelijk dat ik bijna overal invloed op heb, dat ik zelf verantwoordelijkheid kan nemen voor mijn leven, mijn keuzes en mijn gedachten. En dat ik met dingen kan stoppen, starten en ze kan veranderen. Mijn billen kan ik weer in vorm krijgen, mijn collega’s hebben geen hekel aan me en ik kan er zeker achter komen wat ik kan doen zodat ik meer energie en geluk in mijn leven kan krijgen.

Wat een opluchting, ik heb mezelf voor de gek gehouden! Ik ben wel genoeg! Nu de stappen zetten om het te stoppen, starten en veranderen. En ondanks de regen vandaag begin ik vol goede moed!

Have a happy sunny day!

🙂