Zelfliefde – een interview

Nathalie Doganay, 30 jaar en woonachtig in Haarlem, werkzaam als ambulant hulpverlener bij HVO Querido, geeft in februari samen met Peter Smith een seminar over Zelfliefde. Getriggerd door haar verschijning en haar verhaal ben ik in december op bezoek gegaan met de vraag: ‘Wie is Nathalie en wat betekent Zelfliefde voor haar?’

Nathalie woont in een aangepaste woning en als ik bij haar aankom liggen de spullen klaar voor de kerstpakketten voor de daklozen Haarlem. Ze is er al dagen druk mee en gelukkig doneren mensen volop zodat ze meer dan 50 dakloze mannen en vrouwen een hart onder de riem kan steken met de feestdagen. Ze rolt in haar rolstoel makkelijk heen en weer als we samen gaan eten en kletst honderduit.

Door haar handicap, Nathalie is met een open rug geboren en zit in een rolstoel, heeft ze geregeld voor uitdagingen gestaan. Ze is vaak gevallen en is nog vaker weer opgestaan. Ze is een doorzetter die de wereld mooier wil maken en wil de boodschap ‘dat zelfliefde al in je zit, het is er al ook al voelt dat niet altijd zo’, aan iedereen doorgeven. ‘Je kan het niet eens zijn met elkaar maar als we respect voor elkaar blijven houden, elkaar de vrijheid geven in de keuzes die we maken en naar elkaar kunnen luisteren, dan kan de liefde groeien en verbeteren we de wereld. Iedereen staat met elkaar in verbinding.’ Vanuit deze visie wil Nathalie mensen informeren over wat Zelfliefde voor iedereen kan betekenen.

Juist omdat we anders zijn kunnen we samen werken aan het verbeteren van de wereld

We kennen elkaar een klein beetje dus is het ijs snel gebroken als we na de maaltijd op de bank ploffen voor het gesprek over Zelfliefde.

Wat is Zelfliefde voor jou?

‘Zelfliefde is voor mij jezelf accepteren zoals je bent met al je minder mooie punten, je littekens, je chagrijnigheid, je bad-hair day etc. en kunnen zien dat er shit in jouw leven is geweest maar dat je die shit kunt omzetten naar mest voor de toekomst.’

Dat heeft wel wat voeten in aarde gehad bij Nathalie. Nathalie heeft naast haar handicap een flinke depressie gehad in 2010/2011 en valt op vrouwen, iets wat in haar orthodoxe christelijke familie niet zomaar geaccepteerd wordt. Ze heeft jaren getwijfeld of ze dit wel moest delen met haar omgeving en heeft lange tijd een deel van zichzelf genegeerd en zelfs verwaarloosd.

‘Het was vroeger voor mij wel anders. Alles moest perfect zijn, mijn haar, mijn kleding, mijn innerlijk en absoluut mijn lijf. Het litteken op mijn rug, die wilde ik niet. En ik vroeg me af of ik geen zondaar was op het moment dat ik gevoelens kreeg voor een andere vrouw. Het werd zo erg dat ik het leven niet meer zag zitten’. Gelukkig overwon de liefde voor zichzelf. ‘Ik wist dat ik voor mezelf moest gaan zorgen om te blijven leven, mezelf moest accepteren en liefdevoller moest worden naar mijzelf.’

Ze is op zoek gegaan naar manieren waarop zij meer liefde voor zichzelf ging ervaren. Ze bekeek zichzelf vaker in de spiegel. En dan niet om haar make-up te doen maar om haar lichaam te ontdekken en haar litteken te omarmen. Het litteken is kwetsbaar maar verder is Nathalie oersterk. En waar ze haar kwetsbare deel heel lang heeft genegeerd, heeft ze nu geleerd deze te omarmen. Haar omgeving heeft lang bepaald hoe Nathalie eruit moest zien. Uiteindelijk heeft ze stapje voor stapje het heft in eigen handen genomen en gekozen om haar eigen keuzes te maken, met roze haar en al.

‘Ik merk dat bepaalde mensen moeite hebben met zelfliefde, wat is het dan, wat is zelfliefde en gelukkig met jezelf zijn? Het is voor iedereen anders. En iedereen ervaart of ontwikkelt het gevoel van zelfliefde op een andere manier. Bijvoorbeeld in de kerk van mijn ouders waar mijn vader een grote rol speelt. Daar levert die gemeenschap, het er aanwezig zijn en het functioneren binnen die kerk, meer zelfliefde bij mijn ouders op. Het gevoel van gezien worden en er mogen zijn geeft hem een gelukkig gevoel. Mijn ouders voelen de liefde van de kerk en koppelen dat aan Zelfliefde.

Wat is er in jouw leven verandert nu je veel meer van jezelf bent gaan houden?

‘Ik ben me bewust geworden van het feit dat je je niet altijd bewust hoeft te zijn van Zelfliefde, en dat dat ook oké is. Die bewustwording komt wel weer. Het programma van 365dagensuccesvol heeft er voor gezorgd dat mij helder werd wat Zelfliefde eigenlijk is. Dat dingen anders kunnen gaan dan je had verwacht maar dat dit niet perse slecht hoeft te zijn’.

Wat doe je nu anders, nu je Zelfliefde hebt ervaren en dit onderdeel is van jouw dagelijkse leven?

‘Naast het feit dat ik mezelf niet meer verwaarloos weet ik nu waar ik naar toe wil. Ik ben beter voor mezelf gaan zorgen, zowel innerlijk als uiterlijk. Het is oké als het even niet lukt en dat mag ik voelen, ik mag er van balen. Ik accepteer mezelf en ik houd van mezelf als mooie zelfstandige vrouw, ook als het zo even niet voelt. Met het vertrouwen dat het wel weer komt. Het hoeft niet meer perfect.’

‘De definitie die jij er zelf aan geeft, bepaalt wat er moet in je leven. Als het je stress oplevert dan zit het niet goed. Dan klopt jouw definitie van Zelfliefde niet’.

Het leven is zo zwaar als je het zelf maakt

‘Na mijn depressie ben ik gaan kijken wat er wel is, en er dankbaar voor zijn. Ik kan niet anders dan genieten, ik kan niet meer terug. Wat ik in 2019 vooral heb geleerd; humor. Voorheen mocht dat niet zo van mezelf omdat ik dacht dat mijn toekomstige partner mijn humor vast niet leuk zou vinden. En dat dat de reden zou zijn dat ik nog geen partner heb gevonden. Dit jaar dacht ik bij mezelf, ze is er nu ook nog niet dus kan ik mijn humor er maar beter laten zijn, dan ben ik in ieder geval 100% mezelf en gelukkig! Die humor heeft er voor gezorgd dat ik alles veel luchtiger kan benaderen en nu kan zeggen f*ck it, ik wil er in volle glorie zijn, met alles wat ik heb. Ik zie wel wie er op mijn pad komt. Ik mag er gewoon helemaal zijn en hoe fijn is dat!?’

Waarom geef je geen seminar over vrijheid?

‘Omdat ik denk dat vrijheid begint bij Zelfliefde, die heb je nodig om voor je vrijheid te kunnen vechten. Bovendien bepaald de buitenwereld niet of jij vrij bent maar dat bepaal je zelf. En zonder Zelfliefde kan je niet altijd de juiste keuze voor jezelf maken.Vanuit Zelfliefde kan je jouw kernwaarden ervaren en kan je de keuzes maken die voor jouw leven en jouw geluk belangrijk zijn.’ Zo is Zelfliefde de paraplu waar puurheid, vrijheid, verbinding, grootsheid, creativiteit en humor (de 6 kernwaarden van Nathalie) onder vallen.

Heb je een tip voor mensen die worstelen met hun Zelfliefde?

‘Accepteer dat je het nog niet gevonden of gevoeld heb. Benoem steeds de woorden nog niet, want je bent er naartoe onderweg. Het is oké als je het nog niet gevonden hebt. En vind je eigen definitie van Zelfliefde, wat goed bij jou voelt en waar je geen stress van krijgt. Een positieve en krachtgerichte definitie die je vertrouwen geeft. “Fake it until you make it”. Omdat er een dag komt dat je bij ‘make it’ komt. Maak het zo concreet mogelijk en houd het luchtig. Dat geeft je richting, het moet je steun geven en maakt het niet zo zwaar. Op die manier is het leuk om het te ontdekken en ga je het uiteindelijk voelen.’

Zijn er nog wel eens momenten dat je niet van jezelf houdt?

‘Ja hoor, als ik weer eens verliefd wordt op iemand waarvan ik weet dat het met haar niet gaat lukken. Of wanneer ik me realiseer dat ik mensen op afstand houd omdat de verbinding voor mij niet fijn voelt. Als ik oude wonden openrijt en mensen niet kan vergeven ondanks de moeite die zij doen. Dan vind ik mezelf niet leuk en baal ik van mezelf. Ik kan me dan niet volledig verbinden, met de ander. Dan vind ik mezelf een naar persoon. Het aangeven van mijn grenzen, helder zijn in mijn keuzes is voor mij nog een aandachtspunt en hier wil ik verder in groeien. Zodat ik me niet meer schuldig hoef te voelen en mijn Zelfliefde alle dagen van het jaar kan voelen.’

Gelukkig is niemand perfect en blijven we ons ontwikkelen!

Je hebt in 2019 het Jaarprogramma van 365dagensuccesvol gevolgd en daarin zoveel geleerd, met name over Zelfliefde, dat je in februari samen met Peter Smith een seminar over Zelfliefde gaat geven. Wat wil jij/willen jullie de mensen vertellen?

‘Ik wil de mensen de verwondering geven die ik ook heb ervaren. En ze laten weten dat je zoveel van jezelf kunt houden dat het je écht gelukkig maakt. Nadat mijn depressie voorbij was wist ik wat ‘geluk’ was en hoe dat voelt. Dat het bestaat en dat je het zelf kunt ontwikkelen. Wanneer mensen overtuigd zijn dat ze niet van zichzelf kunnen houden, wil ik ze handvatten geven om dat om te draaien. Ze meegeven dat ze dat wél kunnen ervaren, het echt kunnen voelen.  Zelfliefde is de basis van een gelukkig leven, waarin je echt niet iedere dag gelukkig bent maar wel over het algemeen de meeste dagen. Zonder Zelfliefde ga je niet volop voor die grootse dromen, ga je niet voor jouw ambities, dan doe je misschien werk dat je helemaal niet leuk vindt, zit je in een scheve relatie en cijfer je jezelf weg. Het is de basis in alles wat je aangaat.’

‘Hoe mooi is het dat ik samen met Peter dat seminar kan geven om iedereen mee te geven dat ze het zelf kunnen ontdekken? Als ik dat kan realiseren dan creëren we puurheid in de samenleving. Mijn Zelfliefde heeft invloed hoe ik met andere mensen omga. De Zelfliefde zorgt er voor dat ik mag streven voor mijn vrijheid en tegelijk de ander zijn vrijheid ook gun. Dat wil ik iedereen geven!’

Afgelopen jaar heeft Nathalie het Jaarprogramma van 365dagensuccesvol gevolgd en ontdekt dat ze zichzelf mag zijn, met haar mooie en minder mooie eigenschappen. Dat ze zelf verantwoordelijk is voor haar leven en haar groei, dat ze Zelfliefde kan ervaren, dat alles oké is en dat zij er mag zijn. En dát gevoel wil ze aan iedereen meegeven!

Het seminar over Zelfliefde dat Nathalie samen met Peter geeft is op 22 februari van 10 uur ’s ochtends tot 16 uur ’s middags. Het wordt gehouden in de Doopgezinde Kerk in Haarlem (Frankestraat 24). Naast Nathalie en Peter spreken ook Jeanette Akse van de Free Your Mind Academy, specialist in de methode van Byron Katie, en Leendert de Jong, gespecialiseerd in genealogie. Er worden verschillende thema’s behandeld rondom Zelfliefde. Je gaat op zoek naar wat Zelfliefde voor jou betekent en hoe dat dan voelt. En je gaat naar huis met handvatten waarmee je jezelf verder kunt ontwikkelen.

Meer informatie kun je opvragen bij Nathalie : nathaliedoganay@gmail.com of meld je aan bij de Facebook groep Warm Bad :

https://www.facebook.com/groups/485301639009641/ zodat je het evenement op de voet kan volgen.

Met (zelf)liefde,

MooiRood

Verlaten


Photo by Mantas Hesthaven on Unsplash

Mijn echtgenoot gaat me verlaten…. Ik blijf alleen achter op de boot, slaap alleen in ons bed, eet alleen aan onze tafel de maaltijden die ik met tegenzin voor mezelf ga klaarmaken; koken voor twee of meer is toch altijd leuker dan voor één….. Wees gerust: manlief heeft een opdracht in het buitenland aangenomen, dus heb ik het rijk voor mezelf de komende vijf tot zes weken.

Voor ons is dat weer een nieuwe ontwikkeling in onze relatie. Want hoe gaan we dit ervaren? Ik ben alleen op de boot, houd mijn dagelijkse routine aan en hij is 7000 kilometer verderop druk aan het werk. Via de telefoon, WhatsApp en skype zulen we contact houden en overbrengen waar we mee bezig zijn. Het is een andere dimensie zeg maar. Dat denk ik tenminste want ik heb geen idee hoe het is om je geliefde voor meer dan één week te moeten missen.

Aan de ene kant zijn het natuurlijk máár 5 weken en aan de andere kant zijn het wel 5 héle weken! En de week dat hij weer thuis zal zijn is ook van korte duur want snel daarna gaat hij ergens anders weer aan het werk, iets dichterbij maar toch nog 1500 kilometer verderop….  Al met al moet ik dus even wennen aan het vooruitzicht een tijdje alleen te zijn.

Voordelen genoeg: geen discussies meer over wie de meeste dekens in bed heeft, geen oordoppen (lees gesnurk) meer, gewoon de programma’s op tv kijken die ik wil kijken zonder de gefronste wenkbrauwen bij het zien van wéér een tenniswedstrijd, op ieder tijdstip van de dag kunnen eten zonder te overleggen, een volle koelkast die gevuld blijft met de dingen die ik haal (tenzij ik ze zelf opeet), zonder gêne alle ‘365’ dingen gewoon thuis kunnen doen, de hele tijd mijn eigen muziek keihard kunnen luisteren en zonder schuldgevoel met vrienden en vriendinnen de hort op kunnen…

Maar ja…. Ook geen lijf waar ik me aan kan opwarmen, geen glimlach als ik thuiskom, geen luisterend oor als ik mijn verhaal kwijt wil, niet samen koken en kletsen, plezier maken en samen lachen, geen knuffels wanneer ik het nodig heb (en ook wanneer ik het niet nodig heb maar wanneer we het gewoon fijn vinden), geen onverwachte kusjes, geen goede adviezen of opbeurende woorden als ik het ook even niet meer weet, niet dezelfde dingen tegelijk zeggen of denken, niet lopen geiten samen om niets, of mopperen op elkaar om niets en geen sterke man in de buurt waar ik even lekker tegenaan kan leunen omdat het kan en het mijn echtgenoot is…

Ik ben niet bang dat hij niet terug komt. Natuurlijk ken ik het Afrikaanse land waar hij naar toe gaat een klein beetje en weet ik dat het er niet altijd veilig is maar ik verwacht dat ik hem gewoon weer heelhuids in mijn armen kan nemen ergens in maart… En nee, mooie vrouwen en andere wilde dingen daar heeft hij geen tijd voor, zegt hij 😉 en ben ik ook niet ongerust over. Ons vertrouwen in elkaar is sterk en je hoeft niet van elkaar verwijderd te zijn om iemand anders te ontmoeten, als het goed voelt hoef je daar geen angsten over te hebben. Dat is mijn vertrouwen in hem en in mijzelf.

Dat geldt natuurlijk niet voor iedereen. Er zijn nou eenmaal mensen (JA, mannen ÉN vrouwen) die tijdens hun reis zonder partner de bloemetjes lekker buiten zetten. Dingen doen die ze anders nooit zouden doen of toch met een ander het bed induiken omdat het na jaren relatie wat saai is geworden tussen de lakens… Een ‘vakantieliefde’ zeg maar. Ineens weer de volle aandacht krijgen van iemand in plaats van de kinderen naar school brengen, de rekeningen betalen, koken en de vaatwasser uitruimen en al die andere dingen die je doet als je in de mallemolen zit die het leven heet. En ja, daar hoef je natuurlijk niet voor naar het buitenland te gaan, menigeen vind een andere liefde gewoon in hetzelfde dorp. Maar een vluchtige liefde ver weg maakt het wel wat makkelijker om thuis even te vergeten om uiteindelijk weer je vertrouwde (en misschien saaie) leven weer in te stappen.

Hoe zit dat bij jou? Zou jij het spannend vinden als je ineens een paar weken alleen zou zijn, zonder je partner in de buurt? Heb je er nachtmerries over, zie je allerlei ongelukken gebeuren of ben je juist blij dat hij/zij even weg is? Vertrouw jij je partner zodanig dat je hem/haar alleen op reis zou laten gaan? Of krijg je het stiekem toch een beetje benauwd bij het idee? Ben jij juist de persoon die de bloemetjes buiten zou zetten als je even uit je ‘normale’ leven zou stappen? Of heb je dat al een keer gedaan? En heeft dat de relatie verbeterd of juist niet? Ben je bang dat er iets ergs gaat gebeuren of heb je een rotsvast vertrouwen in je partner?

Vertrouwen, een basiswaarde voor een relatie. Voor sommigen een kernwaarde in hun leven waar ze niet zonder kunnen. Voor ons essentieel om helemaal onszelf te kunnen zijn in de relatie. Dus vertrouw ik mijn echtgenoot als hij me aankijkt en zegt dat ik zijn grote liefde ben, lekker gaat werken in Verweggistan en mij natuurlijk gaat missen. En weet ik dat we elkaar tijdelijk kunnen verlaten, elkaar binnen no-time weer gaan zien en uiteindelijk na een paar weken weer in de armen kunnen sluiten.

Het is nu nog even aan het idee wennen, we kunnen beiden slecht tegen afscheid nemen en vinden het toch best wel spannend dus de emoties vliegen thuis soms alle kanten op. Wat zijn zes weken op een mensenleven? Niet veel toch? Nee niet veel, maar ik tel de dagen af en hoop dat we het goed doorkomen, zonder heimwee en teveel gemis, om over een paar weken weer heerlijk op elkaar te mopperen, ik op zijn gesnurk en hij op mijn dekens-jatterij…

Photo by Mantas Hesthaven on Unsplash

Kiezen

Keuzes maken, ik vind het soms lastig. Want als ik voor het ene kies, kan ik niet voor het andere kiezen. Als ik geen keuze maak blijft het vaag, weten mensen niet wat ze aan me hebben en kiezen soms voor me. En dan kan die keuze weleens juist níet hetgeen zijn waarvoor ik uiteindelijk zelf voor gekozen zou hebben, denk ik dan…

Waarom vind ik het dan zo moeilijk om te kiezen?

Nou ja, allereerst hebben we tegenwoordig wel honderdduizend en één keuzes die we kunnen maken. Ga in de supermarkt maar eens mayonaise halen. Werkelijk 50 verschillende potten en tubes staren je aan en gillen tegelijk ‘Neem mij, neem mij, ik ben van biologische eieren, ik ben pittig, ik juist met een vleugje truffel of citroen, ik ben het lichtst qua calorieën en ik ben de beste uit de USA en de lekkerste en romigste!’

Dus keuzestress. Want ik wil wel een goede keuze maken. Maar wat is een goede keuze maken? De mayonaise even daargelaten, er zijn keuzes die ik moet maken die andere mensen wellicht teleurstellen. En dat is wat ik het moeilijkste vind. Niet of ik wel of niet de juiste mayo meeneem maar omdat ik niet naar hun feestje kom of geen date kan plannen op die dag dat het hun het beste uitkomt. Want er is iets anders op diezelfde dag dat ik eigenlijk liever doe of ik zit gewoon al vol die maand. Dus stel ik mijn antwoord uit, kom er pas op het laatste moment op terug en dat voelt ook weer niet goed…..

Door er over na te denken en er over te praten met anderen probeer ik te achterhalen wat ik wil. Niet wat mijn omgeving wil, maar wat IK wil. Wie is er de baas in mijn leven? Laat ik me beïnvloeden door hoe ik als kind altijd keuzes maakte? Als ik dit doe dan vindt dat meisje me niet meer aardig, en dus doe ik maar wat zij wil want dan houd ik mijn vriendjes dicht bij me. Of ben ik meer bezig met wat mijn familie er van zal denken? Als ik voor mezelf of mijn vent kies dan vinden ze me misschien wel egoïstisch, kies ik dan voor de familie of voor mijn eigenbelang? Ik wil niet als egoistisch bestempeld worden… Of luister ik naar wat er voor mij belangrijk is? Wat mijn kernwaarden zijn en maak ik op basis daarvan de keuze? Want als ik op die manier de keuze kan maken, dan kan iedereen snappen dat ik juist daarvoor ga en niet voor het andere.

Mijn drie gewetens wisselen elkaar af, spelen tikkertje en mijn gedachten en gevoelens vliegen van links naar rechts. Kind-Systeem-Ikzelf-Kind-Systeem-Ikzelf….. Ik ben inmiddels geen kind meer dus weet ik dat mensen mijn keuzes niet altijd leuk vinden. Dat ze MIJ niet altijd leuk vinden, en dat dat helemaal oké is. Een familielid die boos kan zijn omdat ik haar niet uitnodig voor een feestje terwijl ik ze al jaren niet meer echt heb gesproken. Et moi, die dan in de stress schiet omdat ik in een flits denk dat ik toch een fout heb gemaakt. Maar mijn volwassen zelf die weet dat ik recht heb op mijn keuzes, dat ik de juiste maak als ik dicht bij mijn gevoel blijf, oprecht en vanuit liefde communiceer en zo voor mijzelf kies. De baas ben in mijn eigen leven, met liefde voor mezelf en de ander.

Mijn gewik en geweeg heeft invloed op mijn relaties, met mijn lief, mijn familie, op mijn werk en niet in het minst op de relatie met mijzelf. Want als ik niet kies, dan kiezen anderen voor mij en daar word ik niet gelukkig van, niet altijd tenminste. Ontvoer me een weekendje naar Parijs en ik geniet met volle teugen, maar treuzel je net als ik in het kiezen, dan komen we er niet uit en explodeert het in onze gezichten, met alle gevolgen van dien.

Dus heb ik mijn kernwaarden maar eens op een plek geëtaleerd waar ik er niet meer onderuit kom. Iedere keer als ik mijn telefoon pak of zie, dan staan ze daar: Vrijheid, Samen, Ondeugend, Liefde en Authenticiteit (in willekeurige volgorde). Met deze woorden en bijbehorende normen en gevoelens kan ik mijn keuzes beter maken, en zeg ik misschien nee tegen het een, maar wel ja tegen mezelf en dat is authentieker dan het ooit zal zijn, en hopelijk ook wat vlotter.

En zo kies ik voor ondeugende mayonaise op het moment dat ik in de supermarkt sta, en neem ……..

Foto van HelloFresh Blog, voor als je de mayonaise zelf wilt maken:  https://blog.hellofresh.nl/zelfgemaakte-mayonaisse/