Verkocht!

Verkocht!

De gekte op de huizenmarkt in Amsterdam is enorm. Als je een leuk huis op funda.nl gevonden hebt, dan kun je samen met tientallen geïnteresseerden de 50m2 door schuifelen, vervolgens boven de vraagprijs bieden en dan nog achter het net vissen. Alle jonge stelletjes, of jonge meiden met pa en ma, struinen de woningen in de stad af en hopen zo hun eigen plek te vinden. Net zoals ik, zonder partner en soms met ouders, heb ik de afgelopen maanden veel huizen gezien, biedingen uitgebracht en teleurgesteld vernomen dat het niet genoeg was. De makelaars zagen aan mijn gezicht dat ik er bedreven in was geworden, of was het mijn vermoeide blik bij het zien van de aftandse badkamer, de oude Cv-ketel of de door studenten uitgewoonde verhuurde woningen. Ik lachte het maar weg, ja ik was al een tijdje op zoek.

Maar wie goed zoekt en strategisch onderhandelt, die heeft succes. Dus bij het zien van dit huis, weliswaar boven mijn budget dus ik stond niet te juichen, nam ik maar weer een gokje. Ik was laat op de open middag, waardoor ik als enige in de woning was, de makelaar was niet echt goed voorbereid want kon niet al mijn vragen beantwoorden maar het huis sprak me aan. Veel vierkante meters, leuke speelse accenten en alles redelijk op orde. Het spel van het bieden kon beginnen en uiteindelijk ging de verkoopster tot mijn verbazing akkoord. Een gevoel van overwinning nam mij over, straks heb ik mijn eigen huis!!

Verkocht onder voorbehoud staat er nu op funda, en ik weet dat ik in februari mag verhuizen. Afgelopen dagen ruim honderd handtekeningen en parafen gezet, jeetje wat komt er veel bij kijken bij de aankoop van een huis. En wat ben ik blij, dat ik alles van tevoren goed gepland en besproken had. Ik ben er enorm blij mee, straal van oor tot oor, totdat ik begin met inpakken in mijn huidige woning, want straks moet ik schilderen, vloeren laten leggen en alles inrichten en verhuizen. De bruine wanden moeten wit, de vier verschillende vloeren wil ik vervangen en de opgeslagen container moet naar Amsterdam en leeg. Waar zet ik de spullen neer en wat moet ik nog aanschaffen?

Enerzijds kijk ik er naar uit, mijn eigen plek, mijn geur en kleur, mijn muziek en eten. Mijn leven weer opbouwen zoals ik het voor ogen heb. En aan de andere kant krijg ik er buikpijn van, weer verhuizen, weer wennen aan een nieuwe buurt, nieuwe supermarkt en weer opruimen en weggooien. Ik weet het, het is van tijdelijke aard en uiteindelijk zal ik, als alles een plek heeft gekregen, de rust vinden waar ik naar op zoek ben. Maar af en toe ontsnapt er een zucht, van wanhoop, waar moet ik beginnen?

Mijn turbulente leven van de afgelopen paar jaren krijgt hopelijk weer vaste bodem onder de voeten, ik vind weer een eigen thuis, een anker, mijn plek. Jeetje wat voelt dat goed, en eng tegelijk! Amsterdam, de grote stad, mijn thuis, wat wordt straks mijn stamkroeg, mijn favoriete winkeltje en waar zal ik met mijn vrienden en familie wandelen en plezier maken? Amsterdam West, Bos en Lommer, of BoLo zoals het al genoemd wordt. Het is net een dorp zoals het dorp waar ik ben opgegroeid, en ik fiets iedere dag 5 kilometer naar mijn werk, zoals ik vroeger naar de middelbare school fietste. Nu ben ik volwassen maar voel me soms die tiener die de grote wereld instapt, want die ligt aan mijn voeten, en ik ben er klaar voor…..denk ik….

Happy Valentine!

Valentijnsdag 2014 deel 2

Toen ik vanmorgen om zeven uur met een klap mijn wekker uitsloeg, geen zin om mijn bed uit te gaan en al helemaal geen zin om naar kantoor te fietsen, lag er iemand naast mij nog in dromenland. Ik luisterde naar de ademhaling en keek naar het warme lichaam dat nog in diepe rust lag. Dit is liefde bedacht ik me, en realiseerde me dat het Valentijnsdag is, de dag van de liefde. De dag waarop je mensen laat weten dat je ze lief of leuk vindt. Best een mooie dag.

Begin januari werden alle kerstversieringen uit de winkels verwijderd en lagen de schappen al snel vol met harten, slingers, linten, chocolade en andere Valentijnszaken. De nuchtere Hollander moet er aan geloven, de Amerikaanse gekte omtrent dit soort ‘feestdagen’ is overgewaaid en de ondernemers proberen op elk mogelijke manier wat extra winst te maken met speciale acties rondom deze dag. Ik heb me er jaren aan geërgerd, wilde er niet aan mee doen, want ja ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. Dus werden er eigenlijk nooit Valentijnskaarten gestuurd of diners in dure restaurants genuttigd, ik hield het bij mijn eigen woorden en op de dagen dat ik dat wilde zeggen.

En toch zie ik dat we heel langzaamaan om gaan. Op Facebook zie je velen een bericht plaatsen en de hartjes en liefdesverklaringen vliegen over het internet heen en weer. De gemiddelde Hollander heeft een hekel aan de commerciële gekte erom heen maar tegelijkertijd gaan we er steeds meer aan mee doen. Krijgen we dan eindelijk door dat het juist mooi is om tegen je geliefden, of het nou je liefje of een goede vriend is, te zeggen dat je van ze houdt, en ze even laat weten dat ze speciaal zijn? Want laten we wel zijn, we zijn vaak zo druk met ons leven, luisteren niet meer naar elkaar of naar onszelf, laat staan naar de gevoelens die daarbij komen kijken, en dus rennen we voorbij aan de dingen die er toe doen in het leven en geven het vaak veel te weinig aandacht.

Ik doe dit jaar wederom niet mee aan Valentijnsdag, ik heb geen kaarten gestuurd en heb geen dure diners gepland. Het wordt vanavond eten maken, daarna op de bank met een lekkere film en na een douche mijn bed in, alleen. Want ja, voor mij is Valentijnsdag een dag als iedere andere en zeg ik ook op die andere dagen dat ik van iemand houd en ze graag zie.

Halverwege de dag check ik of mijn stiefdochter inmiddels is opgestaan, of ze al onderweg is naar de universiteit en of het ontbijt gesmaakt heeft. Ik dank haar voor de gezellige avond en weet dat ze altijd in mijn hart zit. We hebben geen bloedband maar volgens haar maakt dat niets uit, want daar voel je écht niets van! Ik begrijp dat je als ouder niet een liefdevolle vader of moeder wordt omdat je DNA overgedragen hebt, maar dat het met het geven van aandacht en liefde pas kan ontstaan. En dat je daar geen bloedband voor nodig hebt maakt ze me wederom duidelijk. Dat is dus liefde!

Okay ik begrijp de boodschap en dan…..voor deze ene keer: je weet dat ik van je houd, dat ik je leuk vind en graag bij je ben, dat ik geniet van het lachen en gek doen, het samen sporten, samen eten, samen muziek luisteren en samen zijn. Ik houd van jullie en bedank jullie enorm voor alle aanmoedigingen en steun! Ik schrijf met liefde over liefde en het leven en ik hoop dat jullie het met plezier lezen! ♥XO