Kiezen

Keuzes maken, ik vind het soms lastig. Want als ik voor het ene kies, kan ik niet voor het andere kiezen. Als ik geen keuze maak blijft het vaag, weten mensen niet wat ze aan me hebben en kiezen soms voor me. En dan kan die keuze weleens juist níet hetgeen zijn waarvoor ik uiteindelijk zelf voor gekozen zou hebben, denk ik dan…

Waarom vind ik het dan zo moeilijk om te kiezen?

Nou ja, allereerst hebben we tegenwoordig wel honderdduizend en één keuzes die we kunnen maken. Ga in de supermarkt maar eens mayonaise halen. Werkelijk 50 verschillende potten en tubes staren je aan en gillen tegelijk ‘Neem mij, neem mij, ik ben van biologische eieren, ik ben pittig, ik juist met een vleugje truffel of citroen, ik ben het lichtst qua calorieën en ik ben de beste uit de USA en de lekkerste en romigste!’

Dus keuzestress. Want ik wil wel een goede keuze maken. Maar wat is een goede keuze maken? De mayonaise even daargelaten, er zijn keuzes die ik moet maken die andere mensen wellicht teleurstellen. En dat is wat ik het moeilijkste vind. Niet of ik wel of niet de juiste mayo meeneem maar omdat ik niet naar hun feestje kom of geen date kan plannen op die dag dat het hun het beste uitkomt. Want er is iets anders op diezelfde dag dat ik eigenlijk liever doe of ik zit gewoon al vol die maand. Dus stel ik mijn antwoord uit, kom er pas op het laatste moment op terug en dat voelt ook weer niet goed…..

Door er over na te denken en er over te praten met anderen probeer ik te achterhalen wat ik wil. Niet wat mijn omgeving wil, maar wat IK wil. Wie is er de baas in mijn leven? Laat ik me beïnvloeden door hoe ik als kind altijd keuzes maakte? Als ik dit doe dan vindt dat meisje me niet meer aardig, en dus doe ik maar wat zij wil want dan houd ik mijn vriendjes dicht bij me. Of ben ik meer bezig met wat mijn familie er van zal denken? Als ik voor mezelf of mijn vent kies dan vinden ze me misschien wel egoïstisch, kies ik dan voor de familie of voor mijn eigenbelang? Ik wil niet als egoistisch bestempeld worden… Of luister ik naar wat er voor mij belangrijk is? Wat mijn kernwaarden zijn en maak ik op basis daarvan de keuze? Want als ik op die manier de keuze kan maken, dan kan iedereen snappen dat ik juist daarvoor ga en niet voor het andere.

Mijn drie gewetens wisselen elkaar af, spelen tikkertje en mijn gedachten en gevoelens vliegen van links naar rechts. Kind-Systeem-Ikzelf-Kind-Systeem-Ikzelf….. Ik ben inmiddels geen kind meer dus weet ik dat mensen mijn keuzes niet altijd leuk vinden. Dat ze MIJ niet altijd leuk vinden, en dat dat helemaal oké is. Een familielid die boos kan zijn omdat ik haar niet uitnodig voor een feestje terwijl ik ze al jaren niet meer echt heb gesproken. Et moi, die dan in de stress schiet omdat ik in een flits denk dat ik toch een fout heb gemaakt. Maar mijn volwassen zelf die weet dat ik recht heb op mijn keuzes, dat ik de juiste maak als ik dicht bij mijn gevoel blijf, oprecht en vanuit liefde communiceer en zo voor mijzelf kies. De baas ben in mijn eigen leven, met liefde voor mezelf en de ander.

Mijn gewik en geweeg heeft invloed op mijn relaties, met mijn lief, mijn familie, op mijn werk en niet in het minst op de relatie met mijzelf. Want als ik niet kies, dan kiezen anderen voor mij en daar word ik niet gelukkig van, niet altijd tenminste. Ontvoer me een weekendje naar Parijs en ik geniet met volle teugen, maar treuzel je net als ik in het kiezen, dan komen we er niet uit en explodeert het in onze gezichten, met alle gevolgen van dien.

Dus heb ik mijn kernwaarden maar eens op een plek geëtaleerd waar ik er niet meer onderuit kom. Iedere keer als ik mijn telefoon pak of zie, dan staan ze daar: Vrijheid, Samen, Ondeugend, Liefde en Authenticiteit (in willekeurige volgorde). Met deze woorden en bijbehorende normen en gevoelens kan ik mijn keuzes beter maken, en zeg ik misschien nee tegen het een, maar wel ja tegen mezelf en dat is authentieker dan het ooit zal zijn, en hopelijk ook wat vlotter.

En zo kies ik voor ondeugende mayonaise op het moment dat ik in de supermarkt sta, en neem ……..

Foto van HelloFresh Blog, voor als je de mayonaise zelf wilt maken:  https://blog.hellofresh.nl/zelfgemaakte-mayonaisse/

Verkocht!

Verkocht!

De gekte op de huizenmarkt in Amsterdam is enorm. Als je een leuk huis op funda.nl gevonden hebt, dan kun je samen met tientallen geïnteresseerden de 50m2 door schuifelen, vervolgens boven de vraagprijs bieden en dan nog achter het net vissen. Alle jonge stelletjes, of jonge meiden met pa en ma, struinen de woningen in de stad af en hopen zo hun eigen plek te vinden. Net zoals ik, zonder partner en soms met ouders, heb ik de afgelopen maanden veel huizen gezien, biedingen uitgebracht en teleurgesteld vernomen dat het niet genoeg was. De makelaars zagen aan mijn gezicht dat ik er bedreven in was geworden, of was het mijn vermoeide blik bij het zien van de aftandse badkamer, de oude Cv-ketel of de door studenten uitgewoonde verhuurde woningen. Ik lachte het maar weg, ja ik was al een tijdje op zoek.

Maar wie goed zoekt en strategisch onderhandelt, die heeft succes. Dus bij het zien van dit huis, weliswaar boven mijn budget dus ik stond niet te juichen, nam ik maar weer een gokje. Ik was laat op de open middag, waardoor ik als enige in de woning was, de makelaar was niet echt goed voorbereid want kon niet al mijn vragen beantwoorden maar het huis sprak me aan. Veel vierkante meters, leuke speelse accenten en alles redelijk op orde. Het spel van het bieden kon beginnen en uiteindelijk ging de verkoopster tot mijn verbazing akkoord. Een gevoel van overwinning nam mij over, straks heb ik mijn eigen huis!!

Verkocht onder voorbehoud staat er nu op funda, en ik weet dat ik in februari mag verhuizen. Afgelopen dagen ruim honderd handtekeningen en parafen gezet, jeetje wat komt er veel bij kijken bij de aankoop van een huis. En wat ben ik blij, dat ik alles van tevoren goed gepland en besproken had. Ik ben er enorm blij mee, straal van oor tot oor, totdat ik begin met inpakken in mijn huidige woning, want straks moet ik schilderen, vloeren laten leggen en alles inrichten en verhuizen. De bruine wanden moeten wit, de vier verschillende vloeren wil ik vervangen en de opgeslagen container moet naar Amsterdam en leeg. Waar zet ik de spullen neer en wat moet ik nog aanschaffen?

Enerzijds kijk ik er naar uit, mijn eigen plek, mijn geur en kleur, mijn muziek en eten. Mijn leven weer opbouwen zoals ik het voor ogen heb. En aan de andere kant krijg ik er buikpijn van, weer verhuizen, weer wennen aan een nieuwe buurt, nieuwe supermarkt en weer opruimen en weggooien. Ik weet het, het is van tijdelijke aard en uiteindelijk zal ik, als alles een plek heeft gekregen, de rust vinden waar ik naar op zoek ben. Maar af en toe ontsnapt er een zucht, van wanhoop, waar moet ik beginnen?

Mijn turbulente leven van de afgelopen paar jaren krijgt hopelijk weer vaste bodem onder de voeten, ik vind weer een eigen thuis, een anker, mijn plek. Jeetje wat voelt dat goed, en eng tegelijk! Amsterdam, de grote stad, mijn thuis, wat wordt straks mijn stamkroeg, mijn favoriete winkeltje en waar zal ik met mijn vrienden en familie wandelen en plezier maken? Amsterdam West, Bos en Lommer, of BoLo zoals het al genoemd wordt. Het is net een dorp zoals het dorp waar ik ben opgegroeid, en ik fiets iedere dag 5 kilometer naar mijn werk, zoals ik vroeger naar de middelbare school fietste. Nu ben ik volwassen maar voel me soms die tiener die de grote wereld instapt, want die ligt aan mijn voeten, en ik ben er klaar voor…..denk ik….

V

V

Verhuizen betekent naast een nieuw begin ook afscheid nemen van een oude plek, ruimte maken voor iets nieuws, opruimen, weggooien en niet teveel nadenken over wat bezittingen zijn, waar die grote tafel zou kunnen komen te staan, wat je wellicht ooit nog zult gebruiken en wat weer eens in de mode komt, over tien of twintig jaar. Terwijl ik de container vul zie ik de laatste vijftien jaar aan me voorbij gaan, mooie herinneringen en een compleet deel van mijn leven.

Bij mijn ouders ga ik nog wat dozen door, ik lees de liefdesbrieven van mijn eerste echte vriendje, de lieve kaartjes van mijn vriendinnen en kom spullen tegen die ik tijdens mijn studentenperiode voor mezelf heb aangeschaft. Wat moet ik er allemaal mee, het neemt ruimte in maar ik kan er tegelijkertijd geen afscheid van nemen.

Ik moet verder, met een nieuw leven, nieuwe ronde, nieuwe kansen. En ik weet niet welke afslag ik moet nemen. Twijfels over welke weg ik in moet slaan. Kies ik voor het leven of kiest het leven voor mij? Loslaten wordt me gezegd, en dat is nou juist het moeilijke. Na bijna 41 jaar ben ik een beetje klaar met het loslaten, ik wil juist vasthouden, bepaalde zaken en mensen met me meenemen. Zelfs als dat pijnlijk en wellicht onmogelijk is, zitten bepaalde mensen en zaken in mij opgeslagen, in mijn hart, die kan en wil ik niet loslaten.

Toch, om echt verder te gaan moet ik andere zaken en mensen juist wel loslaten. Ik krijg er buikpijn van, de liefde is groot, ze zitten in mijn hart. Dus hoe laat ik los zonder te vergeten? En welke keuze maak ik voor mezelf? Pfffff, wat is het moeilijk om zo halverwege je leven een nieuwe weg in te slaan! Het is de goede weg dat weet ik, en ik ben op de goede weg. Waarom voelt het daarnaast zo fragiel en onwennig? Het maakt me onzeker en onrustig en dat vind ik niet prettig.

Volgend jaar moet ik weer verhuizen, een nieuwe plek voor mijzelf zien te vinden. Wil ik terug naar ’t Gooi? Of zie ik de mogelijkheden die de grote stad biedt? Of wil ik zelfs helemaal ergens anders wonen? Niet eens in Nederland, een land waar het wat warmer is ofzo? Zuid Frankrijk? Leuk, maar die Fransen? Heerlijk kan het dromen over de nieuwe stappen zijn, daar kan ik echt van genieten. Daarnaast weet ik ook dat het alleen maar dromen zijn, en dat ik altijd mezelf meeneem en ik niet weg kan lopen voor mijn gevoel, hoe graag ik dat ook zou willen.

Waar is de pauzeknop vroeg mijn beste vriend laatst aan me. Ik weet het ook niet maar als iemand het weet dan mag hij het meteen melden. Wat zou dat fijn zijn als je in de achtbaan van het leven af en toe op die pauzeknop zou kunnen drukken, even rust, bijkomen van alles wat je meemaakt, je hoofd weer een beetje leeg kunnen maken en een bewuste keuze kunnen maken….

Een bewuste keuze maken, in plaats van met een dromerig hoofd een chocoladeletter V mee te nemen van de supermarkt…. Ik wilde ECHT een S!

Verhuizing, verandering, vooruitgang, vrees, vaarwel, vandaag, veelzijdig, verbinding, verbeelding, vergissen, verlies, verloren, verjaren, verwachting, vriendschap, verwarring, voorbij, verstandig, verlangen, vernieuwen, verliefd, vergiffenis, verdwalen, verdriet, verdragen, verbazing, vuur, volwassen, vrijheid, vrouw……