DIK

Photo by Tim De Pauw on Unsplash

Het is dé vraag die je als vrouw met overgewicht nooit wilt horen…. ‘Ben je soms zwanger?’ Het is alweer een tijdje geleden dat ik die vraag gekregen heb en oké, als ik mezelf naakt in de spiegel zie en mijn buik uitzet, ja dan ben ik toch zeker al 7 maanden in blijde verwachting. Twee jaar geleden werd ‘ie gesteld en afgelopen weekend was het weer raak. Blijkbaar zie ik er nog jong genoeg uit om deze vraag te stellen want met mijn leeftijd is het verre van logisch dat je er nog een kleine uit zou poepen maar goed, dat even terzijde.

Inmiddels ben ik er op voorbereid en haal ik de gêne eraf door meteen schaamteloos hardop in de volle supermarkt te zeggen: ‘Nee hoor, ik ben niet zwanger, ik ben gewoon té dik!’ Begin dan meteen over de plannen die ik heb gemaakt om wat af te vallen en wijs op de wortels en sla in mijn winkelwagen. Ja zeg ik dan, liefde maakt dik….. en gelukkig dat we zijn! Wat kan mij het schelen, ik heb toch al een man? Ach ja, d’r zit een leuke kop op en als je lekker in je vel zit is het toch geen punt?

Ik zit écht wel lekker in mijn vel, dat is waar. Bovendien zit dat vel lekker strak, zijn de rimpels minder aanwezig, heb ik megagrote borsten (voor mijn doen dan) en laat ik me niet uit het veld slaan door dit soort opmerkingen. En toch….. ondanks dat alles merk ik dat mijn lichaam inmiddels steeds meer gaat tegensputteren… want de kilo’s blijven eraan groeien…en dan voel ik me soms een dik nijlpaard…..!

Dus is het nieuwe jaar voor mij een nieuwe start wat mijn lichaam en gewicht betreft en ben ik me gaan inlezen. Wat is het beste dieet, hoe vaak moet ik sporten om op een goede manier af te vallen, welke voeding moet ik laten staan, wordt het eiwitrijk en koolhydraatarm, of vegetarisch en alcoholvrij? Ga ik me opgeven bij een personal trainer, die me voedingsadviezen geeft en me een maand lang op bleekselderij en groentesappen zet? Kan ik het beste alleen maar zakjes met poedertjes eten of is het misschien toch het beste om vooral géén dieet te volgen?

Op alle nieuwjaarsborrels met vrienden en vriendinnen is het een veelbesproken onderwerp, die extra kilo’s die er het liefst voor de zomer allemaal af moeten. De vriendinnen die ook ieder jaar wel een keer of drie soort van ‘op dieet zijn’ snappen wat mijn frustratie is. Het is allemaal zo gezellig, zo lekker en tegelijk een gewoonte geworden waarvan ik op een gegeven moment niet meer in de gaten had hoeveel ik in mijn mond stopte.

Natuurlijk kun je lekker in je vel zitten met een maatje meer, daar hoor je mij niet over. Als jij blij bent met jezelf en je lichaam, die zelfverzekerdheid uitstraalt en schijt hebt aan wat anderen van je vinden, ben je een prachtig mens en mag je trots zijn op jezelf. Ik ben ook trots op mijzelf en ben tevreden en blij met wie ik ben. Alleen wil ik die leuke kleding weer aan kunnen die in de kast hangt. Wil ik niet moe en uitgeput zijn als ik de trap op mijn werk neem, wil ik geen pijnlijke gewrichten als ik een uurtje getennist heb en wil ik zonder schaamte voor mijn spekrollen in de sauna kunnen lopen. Want met die extra kilo’s ben ík misschien wel gelukkig maar mijn lichaam niet. Ja serieus, mijn lichaam geeft me allerlei signalen dat ik er wat aan moet doen. Ik heb daar echt naar te luisteren en dat ga ik nu doen!

Dus nee, ik ben niet zwanger, ik ben gewoon té dik! En daar gaan we aan werken het komend jaar. Net zolang totdat die kilo’s eraf zijn en ik met trots in mijn blote niksje het dompelbad in kan stappen. Doe ik nu al, want ik heb schijt aan wat anderen er van vinden maar ik wil die trots in mijzelf voelen, de liefde voor mijn lijf in iedere put van mij dij kunnen voelen, blij kunnen zijn met een fit lichaam die nog járen mee kan. Want daar doe ik het voor, gezond oud worden. Ik houd van het leven! En met een fit en gezond lichaam en natuurlijk die goede kop erop, kan ik voorlopig nog een paar decennia mee!

Happy New Year lieve mensen, maak er een mooi, plezierig, liefdevol, fit en gezond 2020 van!

P.S. Iedereen is prachtig natuurlijk, ook als je niet helemaal blij bent met jezelf. Wil je weten hoe ik van een onzekere rooie die ab-so-luut niet zeker was van zichzelf en haar lichaam naar een mooie rooie die schijt heeft aan wat anderen van haar vinden en trots is op wie ze is ben gegroeid? Neem gerust contact met me op en laat een berichtje achter. Niets moet en alles mag. Dit gevoel gun ik iedereen. Met liefde.

Let there be love…

Traditiegetrouw klinkt de Top2000 uit de speakers. Van kattengejank tot prachtige rocknummers, allerlei muziek komt er voorbij. Het is bijna Oudjaar en veel mensen zijn bezig met het inkopen van de oliebollen, champagne en andere lekkere dingen voor Oudjaarsavond. En ik? Ik kom een beetje bij van afgelopen week.

Kerst was bij ons niet het gebruikelijke feest dat we voor ogen hadden gehad. Een familielid ligt ernstig ziek in het ziekenhuis en mijn zus en zwager staan hun zoon bij in zijn gevecht. Wat hij heeft is niet duidelijk en terwijl we het eten klaarmaken en de boel versieren, zitten we met onze gedachten ergens anders. De tijgergarnalen worden gegeten, de flessen prosecco gaan open en we zitten bij het haardvuur. Maar we missen belangrijke mensen. De feestjes die onze vrienden georganiseerd hebben zijn geweldig, we genieten. Maar mijn telefoon staat op maximaal volume en als zuslief belt laat ik iedereen achter.

‘Let there be love’, zingt U2 op deze grijze en troosteloze dag, ja liefde is zo bijzonder en zo belangrijk. Maar met liefde alleen red je het niet. Zo denk ik aan een vriend van vroeger die zijn vriendin, waar hij zo van hield, onder invloed en tijdens een ruzie heeft doodgestoken. Denk ik aan mijn ex-vriend die ik vorige week na lange tijd weer eens tegen kwam, en weet ik dat het voor ons beiden het beste is geweest dat ik bij hem ben weggegaan. Denk ik aan mijn zus, die met al haar moederliefde haar kind niet beter kan maken en het allemaal aan de artsen over moet laten. Denk ik aan mijn ouders, die hun kind willen troosten en tegelijk zelf vrezen voor iets wat niemand mee wil maken. Denk ik aan mijn lieve vriendin die laatst een stukje van zichzelf heeft moeten begraven toen een grote liefde van vroeger plotseling overleed…..

Soms is liefde alleen niet genoeg, en hebben we meer nodig. Om beter te worden, om de relatie te repareren, om de zelfbeheersing niet te verliezen, of om je aandacht op de weg te houden.

Gisteravond reed ik terug van het ziekenhuis naar mijn lief. De sneeuw, felle regen en straffe wind zorgde ervoor dat ik niet teveel kon nadenken. Tussen de buien door dwalen mijn gedachten toch af en denk ik aan de vriendinnen die er voor me waren de afgelopen dagen, die me een dikke knuffel hebben gegeven en waar ik lekker mee gewandeld heb. Denk ik aan iedereen die meeleeft met onze situatie, aan alle vrienden en kennissen die massaal kaarsjes branden en alle engeltjes die er maar kunnen zijn richting Groningen sturen. Denk ik aan mijn zusje die ik even vast kon houden, een dikke kus kon geven en veel sterkte heb kunnen wensen.

Vandaag breng ik mijn liefde koffie en het laatste stukje kerststol op bed, en realiseer me hoeveel geluk wij hebben. We hebben liefde, een dak boven ons hoofd, genoeg eten en drinken in huis én we zijn gezond. Dat is alles wat je kunt wensen.

Want hoeveel pijn een verloren liefde ook kan doen, een geliefde verliezen door een auto-ongeluk, een uit de hand gelopen ruzie of door een onbekend virus, dat verdriet is niet te omschrijven en hoop ik nooit mee te maken. Een nieuwe liefde vind je uiteindelijk weer een keer, ook al kan dat erg lang duren, die wonden genezen uiteindelijk. Het tragische verlies van een geliefde, een ouder, dochter of zoon is onbeschrijfelijk, bijna onmenselijk en niet voor te stellen…

En gelukkig blijft ons dat voor nu bespaard, mijn neefje knapt langzaam op. En het is hopelijk een kwestie van tijd voordat mijn zus weer op hem kan mopperen omdat hij de hele dag achter de PlayStation zit. Voor ons was dit weer even een ‘met beide benen op de grond’ moment, weten we waar het in het leven écht om draait en gaan we vanmiddag wat leuks doen samen.

Lieve mensen, vanuit een warme boot wens ik iedereen een prachtig 2018 toe. Dat het maar een mooi jaar mag worden, met veel liefde, groei, gezellige dagen, goede vriendschappen, lekker eten en drinken, leuke reizen en vooral heel veel goede gezondheid!!