Lagom

Afgelopen week heb ik mijn eerste training gegeven en oh boy was dat een uitdaging. Hoe houd je mensen geïnteresseerd in het onderwerp wat je ze wilt uitleggen? En hoe zorg je er voor dat de snelheid van een training hoog genoeg is maar niet té hoog? Hoe kan je er voor zorgen dat de aandacht niet verslapt maar dat je wel alle deelnemers meekrijgt en dat ze snappen wat je vertelt? Wanneer vertel je de theorie en wanneer laat je juist dat voor wat het is? Hoe actief wil je de training maken zonder dat ze drijvend nat van het zweet naar huis gaan?

Pffff, ik heb het gedaan en wat was dat een overwinning op mijzelf. Hoeveel bewondering heb ik nu voor die trainers, mensen die workshops geven of spreken voor een groot publiek! Want het is niet zo makkelijk als sommigen het doen lijken. Goed voorbereid zijn, weten wat je wilt overbrengen, de tijd in de gaten houden, de deelnemers goed informeren, structuur blijven houden en tegelijk flexibel kunnen zijn. Ik heb me in tijden niet zo zenuwachtig en onzeker gevoeld.

Als groei een van mijn kernwaarden is, dan zou je denken dat ik groei juist fijn zou vinden, dat ik me wil blijven ontwikkelen. Ik twijfel en merk aan mezelf dat het er aan ligt hoe ik groei, of ik er zelf voor kies en hoeveel ik er voor moet doen of juist moet laten. En heel eerlijk? Ik vind het nu gewoon ff ruk! Want hoe makkelijk is het wanneer ik tegen de ander zeg dat hij/zij moet groeien, wat hij/zij zou moeten doen en welke richting ik op zou gaan als ik hem/haar was? Hoe fijn is het om te kunnen coachen, mensen dingen mee te kunnen geven, te luisteren en te kunnen adviseren zonder dat je zelf in die spiegel hoeft te kijken. Zonder dat je zelf hoeft te GROEIEN? Lekker in die comfort zone kunt blijven en jezelf niet op dat podium te zetten zodat mensen er iets van kunnen vinden?

Terwijl ik dit schrijf heb ik weer de kriebels in mijn buik. Mensen nieuwe dingen leren vind ik leuk om te doen. Maar waarom vind ik dat eigenlijk zo leuk? En waarom heb ik dan nu kriebels als ik de feedback terug lees? Omdat ik iets nieuws doe, echt iets compleet nieuws. Ondanks dat mensen zeggen dat ze mij écht als trainer zien en het zeker zien doen, ben ik het nu dus ook gaan doen. EN dan sta ik ineens op dat podium, waar mijn deelnemers van alles van mij vinden, met alle positieve en negatieve feedback. En juist die negatieve feedback blijft hangen…..

Want als mens wil ik altijd voor het beste, mooiste en hoogste gaan. Ik wil geen voldoende op mijn rapport, ik wil minstens een goed. Dus als je dan terug krijgt dat de training te langzaam is….. ben ik meteen in twijfel, is dit echt wat ik wil? Trainingen geven en mezelf dus ook blootgeven, mijn talent laten zien met als risico dat mensen het maar niets vinden………? En relax! Relativeren is ook een kunst. Want wat is negatieve feedback? Ik kan er weer van leren en dat is ook wat ik ze heb gevraagd; wees eerlijk, ik wil leren.  Dus ja, dit is wat ik wil!

Deze week zag ik meerdere berichten op Facebook over uit die comfort zone stappen, uit het donker en juist vol in dat licht gaan staan. Laat jezelf maar zien want jij mag er zijn. Zo dubbel voelt het nu voor mij, dat op het moment dat ik dat doe het meteen zó spannend voelt dat ik begin te twijfelen. Ik twijfel aan mijzelf, mijn kennis en kunnen, mijn ervaring en alles wat ik tot nu toe geleerd heb. Mijn hoofd maakt overuren en terwijl ik een lekkere cappuccino voor mijzelf maak zie ik wat ik heb ‘geplakt’ aan het begin van het jaar en zie ik de powervrouw, mijn rondje wereld die ik nu al gemaakt hebt, de tattoo die ik ga zetten, het aanraken van de ander, de stappen die ik ga zetten, de zon die schijnt, dat ik volmondig JA zeg en dat het ‘lagom’ mag zijn, precies goed dus!

Ondanks dat het zo makkelijk is om te blijven doen wat ik altijd deed, want dan weet ik in ieder geval wat ik zal krijgen, blijf ik stappen zetten richting mijn doel, mijn uitdaging en mijn wens: groei, voor iedereen…. Inclusief mijzelf!

Januari-dip?

Het afgelopen jaar heb ik samen met mijn lief een paar heerlijke vakanties gehad. Het was zelfs zo erg dat mensen ons vroegen of we nu eindelijk eens een tijdje in Nederland zouden blijven en wanneer de volgende trip al weer gepland was. Vaak konden we vertellen dat we weer weg zouden gaan, naar de zon of een mooie stad. En eerlijk gezegd; jammer voor jou maar ik heb er enorm van genoten!

Nu het weer te wensen overlaat, tenminste ik houd niet zo van de regen en kou die we momenteel moeten trotseren, betrap ik mezelf erop dat ik in ‘de januari-dip’ dreig te komen. Ondanks dat we de kortste dag alweer een tijdje geleden gehad hebben, sta ik nog steeds op als het donker is en ga ik naar huis als het donker is. Die korte dagen, hoewel ze net zo lang zijn qua werk, resulteren in een dip, ik kom gewoon vitamine D tekort. De eerste twee weken van het jaar zijn begonnen en ondanks dat ik lekker bezig ben heb ik echt even een opkikker nodig!

En dus kijk ik er enorm naar uit om weer met vakantie te gaan, naar de zon. Of in ieder geval iets leuks in te plannen waar ik naar uit kan kijken. Het liefst in een andere omgeving met leuke mensen. Helpt altijd!

Ik surf op de websites van de vakantieaanbieders en doe inspiratie op. Ik struin tussen de aanbiedingen en kijk waar de reisjes mij komend jaar gaan brengen. Ook kijk ik of ik een paar dagen alleen de hort op kan. Geen Nature Quest maar wel even zonder de standaard beslommeringen, helemaal op mijzelf. En natuurlijk met mijn lief, mijn vriendinnen en allerliefste zus. Als mijn portemonee het toe zou laten zou ik iedere maand een leuk reisje boeken… dus zoek ik naar creatieve oplossingen; verre reis, airbnb, huizenruil en weekendje Nederland en ik word helemaal blij bij het idee…!

Blue Monday komt eraan en ik ben graag goed voorbereid. Wat doe jij om januari door te komen?  Blijf jij gewoon de hele dag in bed? Maak je al je lievelingsgerechten, ga je juist veel sporten of haal je veel chocolade in huis? Of zet je jouw favoriete playlist op en maak je een dansje door het huis om zo de dip te killen? Geef je jezelf een trap onder je hol en ga je jouw kasten uitmesten, om die kleding dan weg te geven en ruimte te maken voor wat nieuws? Ga je lekker cocoonen op de bank met Netflix? Of ga je juist de hort op met vrienden? Lekker wandelen en bijpraten?

Mijn tip: plan een vakantie, een weekendje weg, een dag met een vriendin of je lief, iets leuks met elkaar, kook wat lekkers voor jezelf of elkaar, ga wandelen, doe iets speciaals en als het nu niet kan plan het in en je zal zien dat met dat vooruitzicht de sneeuw wegsmelt en de donkere dagen iets minder donker zijn.

Alles is goed, als het jou maar helpt!

Loslaten

Mijn schoonvader is vorige maand overleden, nou ja technisch gezien was het mijn ex-schoonvader, ik ben immers niet meer met zijn zoon. De dag van de begrafenis was ik er niet bij. Vakantie met mijn echtgenoot stond gepland en de tickets en hotels waren geboekt. Dat ik er niet bij kon zijn voelde tweeledig;  ik voelde me schuldig dat ik er niet kon zijn voor ‘mijn familie’ en tegelijk was het weer een stap in het loslaten van mijn oude leven, wat onverwacht extra lucht gaf.

De chaos van het loslaten is voor mij lange tijd aanwezig geweest, en er zijn nog steeds momenten dat ik terug kan grijpen naar het verleden en kan zwelgen in de emoties die zo heftig aanwezig waren. Dan kan ik met weemoed terug denken aan de avonden plezier, wat er wel allemaal goed ging en denk ik na over wat er gebeurt zou zijn als….. Maar ja, die niet helpende gedachten maken me neerslachtig en dus heb ik besloten deze gedachten niet meer te geloven. Soms moet ik mezelf gewoon vragen of ik mezelf help met bepaalde gedachten.

Mislukte liefdes, of onbeantwoorde liefdes, zijn geregeld nog in de gedachten van velen. Als het even niet lekker loopt in je huidige relatie, als je je erg alleen voelt en wat liefde, aandacht of seks wilt, dan denk je terug aan wat geweest is, en hoe het zou zijn als je het wel doorgezet zou hebben, of als de ander wel de liefde had beantwoord.

Het blijft makkelijk om te zeggen: ‘Dan laat je dat toch gewoon los?’ Maar om het daadwerkelijk te doen, is een ander verhaal. Of zoals de mannen van 365dagensuccesvol ook wel vertellen, sommige dingen of mensen moet je juist niet loslaten, moet je omarmen, een plek geven en er gewoon af en toe mee zijn. Dat geeft meer rust dan er continue mee in gevecht zijn en het van jezelf maar los te MOETEN laten. En laat dat nou de eerste stap zijn om het daadwerkelijk los te laten.

  • Het gewoon laten zijn, je mag af en toe aan het verleden denken, maakt het minder geforceerd. De emoties zijn er en ook die mogen er zijn. Je mag verdriet hebben over het mislukken van een liefdesrelatie, of het liefdesverdriet van een onbeantwoorde liefde. Zorg er wel voor dat je er niet in blijft zwelgen, dat je het onderscheid kunt maken tussen emoties hebben en je emoties zijn. Geloof niet alles wat je denkt en gun jezelf tijd om af en toe terug te kijken, dan wordt het verdriet en gemis minder hard.
  • Het heeft tijd nodig en neem die tijd. Je kan niet van jezelf verwachten dat je, een week nadat je relatie na 7 jaar beëindigd is, alle emoties verwerkt hebt. Of wanneer je maanden vreselijk verliefd op iemand bent geweest, en hij of zij je uiteindelijk verteld dat er niet meer in zit dan alleen maar een potje seks. Dan kun je de boosheid, gevoel van onmacht en het verdriet niet zomaar overboord gooien. Daar heb je tijd voor nodig.
  • Acceptatie is voor sommigen lastig. Helaas, het is wel voorbij. Klaar. Dus accepteer dat.
  • Je laat niemand anders verantwoordelijk zijn voor jouw welzijn en geluk, toch? Jij bent de enige die daar een hand in heeft. En de ex, of de persoon die jou niet meer ziet staan, is dus niet verantwoordelijk voor jouw geluk. Ga dingen doen die jij leuk vindt, waar krijg je energie van? Welke mensen maken je blij en met wie kan vreselijk lachen of gewoon helemaal jezelf zijn? Zoek ze op!
  • Heb geen contact meer. Als je nog dingen af moet ronden, rond het af en haal zijn/haar telefoonnummer uit je telefoon. Als je persé het nummer wilt bewaren, schrijf het op in een boekje oid maar haal het uit je telefoon. Dan kun je niet in de verleiding komen om de WhatsApp berichten te checken of om toch te bellen.
  • Als jij verantwoordelijk bent voor jouw leven, denk dan eens na over wat JIJ wilt met jouw leven. Is er nog een vakantiebestemming die je wilt bezoeken, maak een plan en ga er naar toe. Wil je een andere baan? Oriënteer je en trek de stoute schoenen aan. Ga zelf jouw leven inrichten, dat geeft energie!
  • En dan ben je single! Yes, geniet maar van de vrijheid. Je mag alles doen waar je anders commentaar op zou krijgen. Het hele weekend zonder gêne jouw favoriete series op Netflix kijken, overal schoenen en kleding in huis, iedere dag pizza of gewoon melk uit het pak drinken. Jij mag het, vier het!
  • Blijf bezig, zodat je gedachten niet een loopje met je nemen. Want zoals gezegd, moet je niet alles geloven wat je denkt. Je hoofd zal je allerlei gedachten opdringen waar je niet vrolijk van wordt. Die niet-helpende gedachten zullen zich aan je opdringen op momenten dat je er niet op zit te wachten. Plan een half uur in, schrijf ze op, allemaal, scheur de pagina uit om deze vervolgens te verbranden of weg te gooien. Blijf dat doen totdat het lijstje praktisch leeg is, dan zal je je realiseren dat jij jouw negatieve gedachten niet bent, en dat je er afstand van kan doen.
  • Ga naar buiten, geniet van de zon want het is wetenschappelijk bewezen: een half uur per dag de bovenarmen in de zon en je humeur is zo 70% beter. Dus houd de positieve gedachten aan de gang en doe vooral dingen waar je energie van krijgt.

Ik lees het lijstje met tips, weet dat ik genoeg heb losgelaten en dat ik sommige mensen en herinneringen niet los zal laten. Ondanks dat het me af en toe verdriet doet. Ik ben vaker in het hier en nu dan in het verleden, doe dingen die ik leuk vind, ik maak plannen met mijn echtgenoot om ons leven samen nog leuker en comfortabeler te maken en geef mijzelf ook de ruimte om af en toe in gedachten terug te gaan naar een groot stuk geschiedenis van mijn leven.

Mijn schoonvader heeft zijn rust gevonden en ik kan hem loslaten. De liefde voor ‘mijn familie’ gaat nooit over en dus omarm ik dat en ben ik er af en toe nog even lekker mee, in gedachten of in leuke ontmoetingen. Ik kijk naar de toekomst en de plannen die er zijn, naar mijn geschiedenis die me heeft gemaakt wie ik ben en waar ik enorm trots op ben. Deze gevoelens geven me zoveel positieve energie, dat zet ik in om mijn toekomst nog mooier te maken!

Photo by Wang Xi on https://Unsplash.com
Tekst Bron: https://www.glamour.nl/love/relatie/artikel/11x-praktische-stappen-in-loslaten-van-exen-enzo